przeszłość pokrojona w plastry,
zabraliśmy ich czas,
tym ludziom, spotkanym i nie
i tym zapomnianym,
ich czas jest najgęstszy
być zapomnianym to jakby nigdy nie istnieć
poświęcony komuś czas wraz z jego zapomnieniem gęstnieje
galareta goryczy trzęsie się przy byle wspomnieniu
świadomość bycia zapomnianym
Czarne wstęgi wiją się jak węże
Rozkopane Zagłębie Ruhry tonie w ruchu
Skrzynki z kanapkami w spoconych dłoniach
Robotnicy o jeden dzień bliżej chwały
W prosektorium ideologicznych wyzwań
Przemysł kiedyś ociekający lukrem
Dziś z pozoru skansen techniki
Goni latawce niemieckiej gospodarki
Obdrapane w spreju ściany kamienic
Autostrady porośnięte dzikim winem
Mosty i wiadukty uginające się pod cysternami
Koleiny życia i pełne parkingi o zapachu uryny
Asfalt topi się w blasku naszej gwiazdy
Powoli wychodzący z kabin opaśli Niemcy
Pamiętający dobrobyt lat 80
Nieubłagane odczucie bliskości końca.
mówią, że wszystko z tego co widzimy
nie jest prawdziwe, obraz, dźwięk, dotyk, smak..
myślę, że tylko intuicja jest prawdziwa
jest ona refleksyjną ekspresją DNA
które, wiekami kształtowane i maglowane,
spajane ewolucją
miliony lat powolnego majaczenia białek
bym dziś siedząc tu zaprzepaścił wszystko
żrąc lody w ten nieznośny upał.
czuję, że życie jest tam, gdzieś między drzewami
sadząc tyłek na pieńku przy mszanym dywanie..
ta cywilizacja jest ostatnią.
jestem melodią, basowym niskim dźwiękiem
przeplatającym się z płaczącym jękiem gitary.
dźwięk mnie ryje, jak rwąca woda potoków górskich
przesuwa kamienie i piaski, gałęzie, liście.
formą, naczyniem które wypełnia się falami.
czyimś dawnym wspomnieniem, upojonym klaunem.
ławkowiczem, czasem blokersem, ćpunem, pijakiem.
nienasyconym wrażeń szczylem, gdzieś w środku.
własnym ojcem, sam dla siebie.
musztruje, pilnuje, zaganiam do pracy i pouczam.
tylko dorosłym dzieckiem,
uwikłanym w wiele historii i spraw
bez zakończenia ani początku.
lojalnym psem łaknącym ciepła i miłości,
michy i miękkiego posłania.
cierpliwością drążę diamentowe myśli,
izotopem, pochodną człowieka.
ekonomiczną wartością, towarem,
sprzedaję swój czas za saldo do dziesiątego.
łzami modlących się o pokój i łuską o niego walczących.
gubiącym w zagrożeniu trop do swej nory z małymi zającem.
wpadam w oko kochliwym, zazdrosnym drzazgą.
umarłym rycerzem, żyjącym giermkiem.
deszczowym słońcem w październiku
gradem w maju, pierwszym trzmielem, nocnym śpiewem kosa.
Płynie rzeka przez noc myśli
Poczuj podmuch wiatrów
Pieszczą twą twarz, kołyszą włosy
Stopy zanurzone w zimnych kamieniach
Opłakują we wsi babki dziadów
Poprzewracane chochoły
