przeszłość pokrojona w plastry, zabraliśmy ich czas, tym ludziom, spotkanym i nie i tym zapomnianym, ich czas jest najgęstszy być zapomnianym to jakby nigdy nie istnieć poświęcony komuś czas wraz z jego zapomnieniem gęstnieje galareta goryczy trzęsie się przy byle wspomnieniu świadomość bycia zapomnianym
Pięknie, za każdym razem wspominając, budzimy ich ze snu, jak w filmie ,,Niebieski ptak,, (The Blue Bird”)Maurice Maeterlinck.