próba czasu

zadziwiające jak drobne szczegóły mogą zakrzywiać obraz. 
przedmioty natury nurkujące w głębinach czasu, 
przemierzają drogę murszejąc i kwitnąc. 
z pozoru najlepiej znoszące próbę czasu kamienie,
pokryte antycznymi warstwami
skrystalizowanego kurzu i dawnych historii
kryjących się w świecie niedostępnym wiatrom, 
wyłażą na polach 
by ogrzać się w blasku gwiazd. 
zawiłymi ścieżkami drepczą istoty, 
między zgrzybiałymi pniami, 
najeżonymi mchami, 
kątami rozwartymi i ostrymi 
połamanych łodyg, 
kwitnących i sterczących na baczność w porze letniej. 
szły.. idą, - maszerować będą, 
choćby nie do zniesienia było towarzystwo otoczenia. 
cierpliwie im kapie z gałęzi przemoczony śnieg, 
klepsydra pór roku. 
w szeroko otwartych ślipiach
odbija się doświadczenie poprzednich pokoleń. 
powietrze przepełnione informacjami, 
feromonami, zapachami, niesie je wiatr, 
rozpręża i ściska, kondensuje i wygasza. 
nic co wydaje się im sprzyjać nie potrzebuje splendoru, 
losowe drużby i przyrzeczone na wieki wrogie obcych im światy. 
przetrwają próbę czasu, a ty?

*

odziani w przeszłość, zapominamy
zapominamy o wszystkim
zapominamy o wrażeniu
przekształcamy w miłe
złe doświadczenia
złe chwile stają się warte wspomnień
uczą nas więcej, uczą nas życia
dobre zapominamy szybko
odziani w przeszłość
na dłoniach ledwo pył poprzednich chwil
zapominamy tak łatwo
gonimy by pielęgnować traumy
tak wiele o nas mówią oczy
doświadczone, smutne
zmęczone, szalone
zwierciadło minionego
portal zapomnianego